België zal het derde kwartaal van 2008 weinig nieuwe jobs creëren. Dat blijkt uit de barometer voor de tewerkstellingsvooruitzichten van Manpower. De bevraagde werkgevers verwachten zelfs een lichte terugval van de rekruteringsactiviteit ten opzichte van het vorige kwartaal. De nettotewerkstellingsprognose (het verschil tussen het percentage werkgevers met plannen voor personeelsuitbreiding en het percentage werkgevers met een personeelsinkrimping in het vooruitzicht) strandt op een voorzichtige + 5 procent. Dat is het laagste niveau sinds het derde kwartaal van 2003. Voor Philippe Lacroix, managing director van Manpower, niet echt een verrassing in de huidige economische context. “Meer dan vier op vijf Belgische werkgevers zijn van plan om het de volgende drie maanden bij hun huidige aantal personeelsleden te houden. De voorzichtige nettotewerkstellingsprognose van 5 procent is met andere woorden vooral het resultaat van een grotere terughoudendheid.” In Vlaanderen (+ 5 procent) en Brussel (+ 5 procent) verzwakken de vooruitzichten; in Wallonië (+ 4 procent) stagneren ze. In slechts drie van de tien bevraagde sectoren zijn de vooruitzichten rooskleurig: de sector financiële instellingen, verzekeringen, vastgoed en diensten aan bedrijven (+ 14 procent), de horeca (+ 10 procent) en de sector elektriciteit, gas en water (+ 9 procent). De meeste andere sectoren blijven gematigd.
Ook elders in de wereld verwacht men een vertraging of stabilisering van de rekruteringsactiviteit. Japan (+ 20 procent) en de VS (+ 12 procent) verwachten een lichte daling van hun nettotewerkstellingsprognose. De Europese G7-leden scoren matig tot zwak. Groeimarkten China (+ 15 procent) en India (+ 45 procent) hebben wel gunstige rekruteringsvooruitzichten.
Manpower bevroeg ruim 55.000 werkgevers in 32 landen en gebieden.

Fortis en ABN Amro zoeken geen personeel meer buiten de deur. Op die manier wil men tweederde van de boventallige werknemers de komende jaren aan de slag helpen op een andere plaats binnen de fusiebank, die inmiddels ook de Royal Bank of Scotland en Banco Santander omvat. De integratie van de kantoren zal tussen nu en 2011 in Nederland 5.800 arbeidsplaatsen vergen. Om de betrokkenen binnen de groep opnieuw tewerk te stellen werd in Amstelveen een Redeployment Centre met tien loopbaanadviseurs opgericht. Daar kan iedereen die zijn baan door de fusie ziet sneuvelen terecht. Het sociale plan laat de bankmedewerkers kiezen tussen een gouden handdruk of hulp bij het vinden van een nieuwe baan. Hoe meer werknemers herplaatst kunnen worden, hoe minder men kwijt is aan vertrekpremies. Vandaar dat managers alleen voor heel speciale functies nog extern mogen werven.

Belgische kmo’s stellen zich flexibel op naar hun werknemers als het gaat om onverwachte gebeurtenissen zoals een doktersbezoek of een ziek kind. Meer weerstand is er bij voorspelbare situaties als wegenwerken, aangekondigde treinstakingen of co-ouderschap. Te laat komen of vroeger vertrekken worden dan weinig geduld. Dat blijkt uit een onderzoek van SD Worx bij 1251 kmo’s.
In acht op de tien kleine of middelgrote ondernemingen verwacht men dat een medewerker zich meldt als hij te laat komt. Hoe kleiner de organisatie, hoe minder vaak de werknemer een seintje moet geven. Zeven op tien bedrijven willen dat de laatkomers de verloren tijd inhalen. In 87 procent van de Brusselse kmo’s kan de werknemer zelf kiezen wanneer. In 35 procent van de Limburgse en West-Vlaamse kmo’s beslist de baas hierover.
Eveneens zeven op tien bedrijven vragen een doktersbriefje bij een dag ziekte. Vooral grotere bedrijven staan hierop omdat ze menen dat dat een positief effect heeft op het verzuimcijfer. Deeltijds werken is in zes op tien kmo’s geen probleem, thuiswerken is in amper 30 procent van de kmo’s toegelaten.
Tot slot vindt 55 procent van de werknemers zijn directe leidinggevende niet flexibel genoeg als het op het inwilligen van individuele wensen op het werk aankomt. Daarmee beoordelen ze hun chef niet strenger dan werknemers uit grotere organisaties. Verbeterpunten zijn opleidingen toestaan tijdens de werkuren en meer flexibiliteit bieden om de werkroosters aan te passen, om tijdskrediet op te nemen en thuis te werken.

De sectorconvenants, de tweejaarlijkse afspraken die de Vlaamse Regering met de sectoren maakt, worden een vaste waarde. Via een nieuw decreet, in opdracht van minister van Werk Frank Vandenbroucke, kunnen de sectoren en hun werknemers er in de toekomst zeker van zijn dat de overheid blijft investeren in zowel kwalitatieve als kwantitatieve engagementen.
“We zorgen samen voor de uitwerking hiervan: dat mensen opleidingen kunnen volgen, dat er afspraken komen tussen bedrijven en scholen of dat er aandacht is voor diversiteit op de werkvloer”, aldus de minister. In de huidige convenants gaan de afspraken tussen de Vlaamse overheid en de sectoren standaard over bruggen tussen onderwijs en werk, over opleiding of vorming en over de nood aan diversiteit. Die inhoudelijke afspraken worden niet door het decreet vastgelegd, maar worden tweejaarlijks bekeken.
Op dit ogenblik heeft de overheid afspraken gemaakt met 24 sectoren. Die zijn goed voor ruim 1,2 miljoen werknemers ofwel driekwart van de werknemers in de privésector.

De Vlaamse Dienst voor Arbeidsbemiddeling doet het over het algemeen goed. Dat is de conclusie uit de jaarlijkse evaluatie van de beheersovereenkomst. Het merendeel van de doelstellingen uit de overeenkomst 2005-2009 is gerealiseerd. Meer mensen raken aan een job, en gemiddeld verloopt de zoektocht ook sneller. Gemiddeld is 57 procent van de werkzoekenden na zes maanden aan het werk. Dat is 5 procent beter dan in 2006. Bij de kansengroepen ligt dat cijfer lager: 52 procent van de kortgeschoolden, 50 procent van de allochtonen, 47 procent van de vijftigplussers en 45 procent van de arbeidsgehandicapten vinden een job binnen het half jaar. Maar ook hier is er een duidelijke verbetering tegenover 2006.
In 2007 ontving de VDAB 281.661 vacatures. Dat is 23 procent meer dan in 2006. Die vacatures komen uit 19,4 procent van de Vlaamse bedrijven. Daarmee haalt VDAB gemakkelijk de doelstelling van 17 procent. Dankzij een verhoging van het aantal consulenten in de basisdienstverlening, slaagde de VDAB er bovendien ook in meer vacatures aan meer werkzoekenden te koppelen en zo beter de soms moeizame match tussen vraag en aanbod te maken. Ook aan trajectwerking werd er harder gewerkt.
Goede cijfers dus voor de VDAB, hoewel er ook aandachtspunten zijn. Ten eerste blijkt uit de evaluatie dat de samenwerking tussen de VDAB en de andere partners in de werkwinkels beter kan (slechts 52 procent van de partners is tevreden tot zeer tevreden over de samenwerking). Daarnaast slaagt de VDAB er nog niet helemaal in de geplande oververtegenwoordiging van enkele kansengroepen in de trajectwerking te realiseren. Door structureel meer mensen uit die groepen te laten deelnemen aan opleidingen of andere trajecten wil Vandenbroucke hun grotere aandeel in de werkloosheidsstatistieken terugdringen. Hoewel de cijfers beter zijn dan in 2006, haalt de VDAB de vooropgestelde oververtegenwoordiging voor allochtonen (40 procent) niet. De structurele ondervertegenwoordiging van ouderen is weliswaar lichtjes gedaald, maar blijft beleidsmatig een aandachtspunt.

Raf Thierens van het chemiebedrijf BASF Antwerpen is de nieuwe Preventieadviseur van het Jaar. Agoria, de federatie van de technologische industrie, beloont met de actie de bedrijven die veiligheid voor hun werknemers en aannemers hoog in het vaandel dragen. Vorig jaar won Janssen Pharmaceutica. De organisatie van deze wedstrijd sluit aan bij het Veiligheidscharter dat in 2006 op initiatief van Agoria werd gelanceerd. In het veiligheidscharter engageren de opdrachtgevers en de aannemers zich om gezamenlijk de veiligheid te verbeteren van al hun werknemers. Het veiligheidscharter is ondertussen ondertekend door meer dan 50 bedrijven die samen ruim 38.000 werknemers tewerkstellen. De jury loofde bij BASF de grote inzet bij de gelijke behandeling van eigen werknemers en werknemers van aannemers, het gebruik van een bonus-malussysteem met premies voor aannemers die veilig werken, het gebruik van het zogenaamde MOS-systeem (Melding Onveilige Situaties), de openheid over ongevallen en inspecties en ten slotte het overleg op alle niveaus waarbij de interne dienst voor preventie en bescherming op het werk telkens wordt betrokken.
Kunststoffenproducent Borealis uit Beringen en compressorenfabrikant Atlas Copco uit Wilrijk behaalden een eervolle vermelding.

Agoria, de federatie van de technologische industrie, lanceert Experia, een actie om jongeren tussen 10 en 14 jaar warm te maken voor wetenschappen en technologie in het onderwijs. De leerlingen kunnen in Technopolis een Olympisch wetenschapsparcours afleggen en hun resultaten vergelijken met die van bekende sporters als Kim Gevaert. Via de website experia.be kan men aan een wedstrijd deelnemen. En tijdens de Olympische Spelen wordt een gaming-evenement georganiseerd met bekende sport- en mediafiguren. Experia krijgt ook een vervolg op school via een proefproject in vijf Nederlandstalige en evenveel Franstalige scholen met educatieve pakketten rond technologie. Volgens Wilson De Pril, directeur-generaal van Agoria Vlaanderen, bieden studies in technische richtingen heel wat toekomstperspectief. Bedrijven roepen immers steeds luider om technisch geschoolde mensen. De instroom van jongeren in technische richtingen daalt echter. “Jongeren haken jammer genoeg al heel vroeg af voor die richtingen, vandaar het belang van acties voor 10 tot 14-jarigen. Het imago van die opleidingen is niet positief en bovendien wordt het als saai ervaren. We willen tonen dat dat onterecht is en de jongeren van jongs af laten kennis maken met technologie. Ze kennen allemaal spelconsoles, iPods en gsm’s, maar hoe werkt dat en wat steekt daarachter? We willen dat aspect door de jongeren laten beleven.”

Vlaams minister van Werk Frank Vandenbroucke en zijn Brusselse collega Benoît Cerexhe openden gisteren de derde Brusselse werkwinkel in Anderlecht. Hiermee realiseren ze een eerste gezamenlijke doelstelling in het Vlaams-Brusselse plan om meer Brusselaars aan de slag te helpen. De oprichting van drie werkwinkels in Brussel stond centraal bij die doelstelling. Een tweede doelstelling, waarbij 1000 Vlaamse vacatures doorgespeeld worden aan 6000 Brusselse werkzoekenden, is ondertussen iets meer dan halfweg.

Bijna de helft van de Noord-Limburgers vindt dat ze onder de marktwaarde worden betaald, maar slechts 5 procent zoekt actief naar een andere job. Met 7,25 ligt de gemiddelde tevredenheid van werknemers in Noord-Limburg merkelijk hoger dan in Limburg (7,19) en in België (6,95). Een en ander valt af te leiden uit een onderzoek van SD Worx. De HR-groep zal in 2009 een kantoor in de regio openen en bestudeert er daarom nu het bedrijfsleven. De Noord-Limburger, zo blijkt verder, werkt het liefst in een klein bedrijf. Terwijl 50 procent van de Belgen de voorkeur geeft aan een onderneming met 20 tot 99 werknemers, kiest in Noord-Limburg 75 procent hiervoor.

Een werkgever ontsloeg een bediende met inachtname van een opzeggingstermijn van 9 maanden, die zou eindigen op 30 september 2003.

Op 29 september 2003 ondertekenden partijen een dadingsovereenkomst. Hierin kwamen zij overeen dat de initiële opzeggingstermijn van 9 maanden verlengd werd met 3 maanden, in principe dus tot 31 december 2003. In de dadingovereenkomst werd tevens de volgende bepaling opgenomen:“De partijen verzaken aan elke vordering en rechte die betrekking hebben op het ontslag en de opzeggingstermijn verbonden aan de ontslagbeslissing”.

Tijdens de opzeggingstermijn waren de arbeidsprestaties van de bediende opnieuw gedurende 35 dagen geschorst. De werknemer was uit dienst op 31 december 2003. Voor het arbeidshof van Bergen vorderde hij derhalve een opzeggingsvergoeding die overeenstemde met het loon voor die 35 dagen schorsing.
Het arbeidshof van Bergen bevestigde dat de opzeggingstermijn niet verder kon lopen gedurende de schorsing van de arbeidsprestaties. Bijgevolg diende in principe de opzeggingstermijn verlengd te worden met 35 dagen. De werkgever wierp echter op dat de werknemer afstand had gedaan van die vordering in de dadingsovereenkomst.

Het arbeidshof onderzocht de clausule uit de dading en stelde vast dat de partijen enkel afstand hadden gedaan van vorderingen in rechte met betrekking tot het ontslag en de opzeggingstermijn verbonden aan dat ontslag. Het arbeidshof verduidelijkte echter dat dat niet verhinderde dat de werknemer een vordering kon instellen wegens het niet naleven van de regels van toepassing op de schorsing van de arbeidsovereenkomst, die zijn vastgelegd in bepalingen van dwingend recht. Het arbeidshof kende bijgevolg de gevorderde opzeggingsvergoeding toe aan de werknemer.

Commentaar: In het kader van een overeenkomst over een opzeggingstermijn of -vergoeding te beëindigen, wordt vaak een afstand van recht gedaan over bepaalde toekomstige vorderingen. De voorzichtige werkgever zal dergelijke clausule best zo precies mogelijk uitwerken ... In dit arrest benadrukte het arbeidshof van Bergen dat wel klare wijn moet worden geschonken...